
De Grand Tourer met een V12-ziel
Geschiedenis: Lamborghini’s gedurfde vierzittervisie
In de jaren 60 breidde Lamborghini zijn modellengamma uit voorbij de Miura en de 400 GT. Het doel was om een snelle en comfortabele GT-wagen te creërendie plaats bood aan vier inzittenden, zonder in te boeten op prestaties. Geïnspireerd door het Lamborghini Marzal-concept uit 1967,
debuteerde de Espada op het Autosalon van Genève in 1968 als een praktischer alternatief voor Lamborghini’s gebruikelijke sportieve tweezitters.
Gedurende de tienjarige productieperiode verfijnde Lamborghini de Espada via drie verschillende series:
Serie I (1968–1970): vroege modellen met 325 pk en een karakteristieke dashboardindeling.
Serie II (1970–1972): verbeterd interieur, 350 pk en betere koeling.
Serie III (1972–1978): geüpdatet design, optionele automatische versnellingsbak en stuurbekrachtiging.
Met 1.217 geproduceerde exemplaren werd de Espada een van de meest succesvolle Lamborghini-modellen van die tijd.
Design: Een meesterwerk van Marcello Gandini
Het ontwerp van de Espada, gecreëerd door Marcello Gandini bij Bertone, is anders dan dat van elke andere Lamborghini. De lage, brede houding,scherpe lijnen en lange wielbasis geven de wagen een indrukwekkende uitstraling op de weg. Een van de meest opvallende kenmerken is de grote glazen achterklep,
die niet alleen het zicht verbetert, maar ook bijdraagt aan de futuristische uitstraling.
Het interieur is ontworpen met comfort in gedachten, met luxueuze lederen bekleding, een rijk uitgerust dashboard en veel ruimte voor vier volwassenen.
Latere modellen introduceerden verfijndere materialen en optionele stuurbekrachtiging om de rijervaring te verbeteren.
Rijervaring: Kracht ontmoet comfort
Hoewel het een echte Grand Tourer is, blijft de Espada trouw aan de Lamborghini-geest. De 3.9L V12-motor levert tot 378 pken zorgt voor een opwindende acceleratie en een topsnelheid van 245 km/u (152 mph). De handgeschakelde vijfbak biedt een meeslepende rijervaring,
terwijl de optionele automatische transmissie van de Serie III gericht was op bestuurders die een meer ontspannen rit wensten.
De dubbele draagarmophanging zorgt voor een soepele rit en de vier schijfremmen geven vertrouwen tijdens het remmen.
Hoewel hij groter en zwaarder was dan andere Lamborghini’s, bleef hij opvallend wendbaar voor een vierzits GT.
Leuke weetjes
De naam: "Espada" betekent "zwaard" in het Spaans, een verwijzing naar het wapen van de matador in het stierenvechten, en zet Lamborghini’s traditie voort van namen met een stierengevechtsthema.De link met de Marzal: Het ontwerp van de Espada werd sterk beïnvloed door de Lamborghini Marzal, met zijn futuristische vleugeldeuren en glazen carrosserie.
Eerste Lamborghini met automatische transmissie: De Serie III Espada was de eerste Lamborghini die werd aangeboden met een automaat,
waardoor hij aantrekkelijker werd voor liefhebbers van comfortabele GT’s.
Uniek interieur: De vroege Espada-modellen hadden een zeshoekig instrumentenpaneel, een futuristisch ontwerpelement typisch voor Gandini’s stijl.
Koninklijke goedkeuring: Prins Rainier III van Monaco was een van de beroemde eigenaars van een Espada, wat bijdroeg aan zijn status als luxe GT.
Een praktische Lamborghini: Ondanks zijn sportieve aard had de Espada een ruime kofferbak, waardoor het een van de meest praktische Lamborghini’s ooit werd.
Filmster: De Espada verscheen in verschillende films en tv-series, waaronder "The Man Who Haunted Himself" (1970) met Roger Moore.
Erfenis
De Lamborghini Espada blijft een cultklassieker, bewonderd om zijn gedurfde design en vernieuwende concept. Hij effende het pad voor latere vierzitsmodellen van Lamborghini,zoals de Lamborghini LM002, de Urus en zelfs het Asterion-concept.
Vandaag staat de Espada symbool voor Lamborghini’s lef om conventies te doorbreken, en bewijst hij dat een vierzits GT net zo goed de ziel van een razende stier kan dragen.






Specificaties
| Categorie | |
|---|---|
| Productie | Serie I 1968 - 1970 Serie II 1970 - 1972 Serie III 1972 - 1978 |
| Bouw | Serie I 186 stuks Serie II 575 stuks Serie III 456 stuks |
| Ontwerper | Marcello Gandini (Bertone) |
| Motor | 3,9L V12, natuurlijk aangezogen |
| Vermogen | Serie I 325 pk (242 kW) bij 7.200 tpm Serie II 350 pk (261 kW) bij 7.500 tpm Serie III 350 pk (261 kW) bij 7.500 tpm |
| Koppel | Serie I Niet gespecificeerd Serie II Niet gespecificeerd Serie III 395 Nm (291 lb-ft) bij 5.500 tpm |
| Transmissie | 5-versnellingsbak handgeschakeld (3-traps automaat optioneel vanaf 1974) |
| Aandrijving | Achterwielaandrijving (RWD) |
| Acceleratie (0-100 km/u / 0-62 mph) | Serie I Niet gespecificeerd Serie II Niet gespecificeerd Serie III Ongeveer 6,6 seconden |
| Topsnelheid | Serie I Niet gespecificeerd Serie II Niet gespecificeerd Serie III Ongeveer 250–260 km/u (155–162 mph) |
| Lengte | Serie I 4674 mm (184.0 in) Serie II 4740 mm (186.6 in) Serie III 4740 mm (186.6 in) |
| Breedte | 1860 mm (73.2 in) |
| Hoogte | 1185 mm (46.7 in) |
| Wielbasis | 2650 mm (104.3 in) |
| Gewicht | Serie I 1480 kg (3263 lbs) Serie II 1700 kg (3748 lbs) Serie III 1635 kg (3605 lbs) |
| Tankinhoud | ~95 L (25.1 US gal) |
| Wieltype | 15 inch Campagnolo centrale moer of 15 inch Campagnolo vijf-bouts (Serie III) |
| Voor- en achterbanden | 215/70 VR15 |
| Banden | Pirelli Cinturato CN72 |
| Chassis | Gestanste stalen monocoque |
| Voorophanging | Dubbele draagarmen met schroefveren |
| Achterophanging | Onafhankelijk, dubbele draagarmen |
| Remmen | Serie I Massieve schijfremmen (voor en achter) Serie II Geventileerde Girling-schijven (voor en achter) Serie III Geventileerde Girling-schijven (voor en achter) |
