
De Verfijnde Grand Tourer Die Een Legende Consolideerd
Geschiedenis
Na het succes van de 350 GT moest Lamborghini iets verfijnder, krachtiger en praktischer aanbieden. Het resultaat was de 400 GT — eerst gelanceerd alsde 400 GT Interim, en later als de 400 GT 2+2, met subtiele ontwerpwijzigingen en een nieuwe vierzitconfiguratie. De productie begon in 1966,
met Lamborghini die rechtstreeks met Ferrari wilde concurreren in het grand tourer-segment.
De 400 GT behield de elegante styling van Carrozzeria Touring, maar introduceerde een grotere 3,9-liter V12, die soepelere prestaties en meer vermogen bood.
De eerste serie “Interim”-modellen was in wezen een 350 GT met de grotere motor en enkele kleine wijzigingen, terwijl de 2+2-versie een iets hogere daklijn kreeg,
een andere achtersectie, en gedeelde voorlampen (dubbele ronde lampen in plaats van de eerdere ovale opstelling).
Er werden slechts ongeveer 250 exemplaren van alle varianten gebouwd, waardoor het vandaag de dag een zeldzaam gezicht is. Ondanks het lage productieaantal heeft de 400 GT Lamborghini’s
reputatie als maker van luxe, hoogpresterende GT’s versterkt.
Ontwerp
Het ontwerp van de 400 GT was een natuurlijke evolutie van de 350 GT, waarbij de gracieze proporties en ingetogen elegantie behouden bleven. Carrozzeria Touring verfijnde de oorspronkelijke lijnenom de nieuwe 2+2-indeling te huisvesten, waarbij het dak een iets hoger profiel kreeg, maar de aerodynamische stroom behouden bleef. De verandering naar dubbele ronde koplampen gaf de voorkant
een meer assertieve uitstraling, wat visueel in lijn was met andere hedendaagse GT’s.
Chroomaccenten, schone carrosseriepanelen en een lange motorkap benadrukten de voor-motor lay-out van de auto, terwijl de compacte achterkant het een sportieve houding gaf.
In het interieur van de 400 GT vond men rijk leer, houten afwerkingen en een klassiek drie-spaaks stuurwiel. Het dashboard was gericht op de bestuurder, met grote, duidelijke meters
en verfijnde schakelaars, waardoor Lamborghini’s intentie om te concurreren met de besten van Maranello en Aston Martin werd benadrukt.
Rijervaring
De 400 GT was meer dan alleen een update — het bood een werkelijk verfijnde grand touring ervaring. De V12, ontwikkeld door Giotto Bizzarrini, was soepel en lineair,gecombineerd met een 5-versnellingsbak die in eigen huis door Lamborghini werd geproduceerd. De auto bood een comfortabele rit, maar behield een sportieve inslag, vooral bij hoge snelheden.
Lange ritten waren moeiteloos, met uitstekende zichtbaarheid en verrassend comfort voor een lage coupé.
De 2+2-indeling betekende ook dat eigenaren kleine bagage — of zelfs kinderen — mee konden nemen op grote Europese tochten. De auto was stil op cruise-snelheid,
maar kon brullen wanneer het gaspedaal werd ingedrukt. Het was een perfecte balans tussen prestaties en verfijning.
Leuke Feiten
De 400 GT was de eerste Lamborghini die werd aangeboden met een echte 2+2 zitconfiguratie.Zijn motor zou zich ontwikkelen tot dezelfde basale V12 die decennialang werd gebruikt in latere Lamborghini-modellen, waaronder de Miura, Countach en Diablo.
Sommige 400 GT's werden met de hand gebouwd volgens de specificaties van de klant, wat elke auto uniek maakt.
De Britse coureur David Piper zei ooit dat de 400 GT een van de beste langeafstandstoerwagens van zijn tijd was.
Erfenis
Hoewel vaak overschaduwd door de latere Miura, speelde de 400 GT een cruciale rol in het vaststellen van Lamborghini's identiteit. Het bewees dat Ferruccio Lamborghini serieus wasin zijn wens om wereldklasse grand tourers te bouwen met uitmuntende engineering en Italiaanse flair. De motor van de 400 GT zou de aandrijving leveren voor Lamborghini-vlaggenschepen
gedurende decennia, terwijl de balans van verfijning en prestaties de toon zette voor modellen zoals de Espada en Jarama.
Tegenwoordig wordt de 400 GT beschouwd als een zeer gewilde klassieker, gewaardeerd om zijn zeldzaamheid, elegantie en historische betekenis. Het vertegenwoordigt het laatste hoofdstuk van Lamborghini’s
early Touring-gebouwde GT's en blijft een brug tussen de gentleman's tourer en de razende stieren die zouden volgen.






Specificaties
| Categorie | |
|---|---|
| Productie | 1966 - 1968 |
| Aantal gebouwd | ~250 (inclusief Interim en 2+2 versies) |
| Ontwerper | Carrozzeria Touring |
| Motor | 3,9L V12, natuurlijk aangezogen |
| Vermogen | 320 pk (239 kW) @ 6500 tpm |
| Koppel | 396 Nm (292 lb-ft) @ 4500 tpm |
| Versnellingsbak | 5-versnellings handgeschakeld |
| Aandrijving | Achterwielaandrijving (RWD) |
| Acceleratie (0-100 km/u / 0-62 mph) | ongeveer 6,8 seconden |
| Topsnelheid | 250 km/u (155 mph) |
| Lengte | 4640 mm (182,7 in) |
| Breedte | 1730 mm (68,1 in) |
| Hoogte | 1220 mm (48 in) |
| Wielbasis | 2550 mm (100,4 in) |
| Gewicht | 1620 kg (3571 lbs) |
| Brandstofcapaciteit | 82 L (21,7 gallons) |
| Type velgen | 15 inch Borrani spaakwielen |
| Voor- en achterbanden | 205 VR15 |
| Banden | Pirelli Cinturato of Michelin XWX |
| Chassis | Stalen buizenframe (semi-monocoque), met stalen carrosseriepanelen |
| Voorvering | Onafhankelijk, ongelijke draagarmen, schroefveren, telescopische schokdempers |
| Achtervering | Onafhankelijk, onderste draagarmen, langsarmen, schroefveren, telescopische schokdempers |
| Remmen | Girling-schijfremmen op alle vier de wielen, met rembekrachtiging |
